Słowacja dzień 4 Spiż Levoca

 W ostatnim dniu byliśmy na regionie zwany Spiszem.

Trasa trekkingu poprowadziła w bardzo cennych pod względem przyrodniczym, krajobrazowym i kulturowo-historycznym okolicach Spiskiego Podgrodzia, które od 1993 r. znajdują się na Liście Kulturalnego i Przyrodniczego Dziedzictwa UNESCO. W trakcie wędrówki odwiedziliśmy obiekty znajdujące się na tej prestiżowej liście: kompleks zabytkowy tworzący miasteczko Spišské Podhradie, jego dzisiejszą dzielnicę Spišská Kapitula i dominujący nad nią Zamek Spiski (Spišski Hrad) oraz średniowieczny kościółek w małej wsi Žehra rozpoznawalny z daleka dzięki wieży z niezwykłą kopułą w kształcie cebuli (we wnętrzu unikatem na skalę światowa jest ośmioboczna kolumna wspierająca, dzieląca je na dwie nawy i fresk Drzewo Życia). W ramach trasy przejście ścieżką dydaktyczną Sivá Brada – Dreveník. Przebiega ona przez trawertynowy kopiec Ostrá hora, Pažica, Pažitské jezierko oraz dwa narodowe rezerwaty przyrody: NPR Drevení i NPR Sivá Brada obejmujący kopę trawertynową z aktywnymi źródłami mineralnymi.

LEWOCZA – miasto leżące na wschodzie regionu Spisz nazywane „najwspanialszym klejnotem w Spiskiej koronie”. Jest kulturalno-historycznym skarbem wśród miast słowackich z wieloma zabytkami architektonicznymi. W 2009 r. zostało wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Punktem centralnym starodawnej Lewoczy jest rozległy rynek na planie prostokąta otoczony ponad 50 kamienicami mieszczańskimi i patrycjuszowskimi z różnych epok (dom Mistrza Pawła, renesansowa kamienica Turzonów, Wielki i Mały Dom Żupny, dom Krupka) i średniowiecznym murem obronnym (zachowały się 2 bramy i 6 baszt). Najważniejszym zabytkiem miasta, a jednocześnie najcenniejszą budowlą sakralną na Słowacji, jest kościół Świętego Jakuba Apostoła z XIV wieku. Jego wnętrze skrywa najwyższy na świecie późnogotycki ołtarz (18,6 m) zbudowany z drewna lipowego w latach od 1507 do 1517 w warsztacie Mistrza Pawła z Lewoczy (jego figury mają prawie 2,5 m i zostały wyrzeźbione z jednego kawałka lipowego drewna).

Słowacki Raj dzień 3

 

Hornad to rzeka o długości 286 kilometrów przepływająca przez Słowację i Węgry, która w swoim górnym biegu płynie przez północną część Słowackiego Raju tworząc niezwykle malowniczy wąwóz, będący dziś wizytówką tego obszaru. Ten 17 km przełom rzeczny jest jedną z głównych atrakcji parku narodowego oraz jedną z najbardziej popularnych i emocjonujących tras turystycznych na Słowacji. Ma charakter kanionu, którego ściany osiągają miejscami 300 m wysokości. Ciągnie się od ujścia Veľkéj Bielej vody aż do miejscowości Smižany. Naszą wędrówkę rozpęliśmy z miejscowości Smižany, a zakończymy w Hrabušicach. Trasa trekkingu była niebieskim szlakiem, zwanym inaczej Ścieżką Ratowników Górskich (Chodník Horskej služby) wyznaczonym kilka metrów nad taflą wody zgodnie z biegiem malowniczo wijącego się Hornadu. Prowadzi raz jednym, raz drugim brzegiem rzeki przez mostki i kładki. Przejście wymaga pewnej kondycji i odporności na ekspozycję. Ścieżka miejscami prowadzi po wiszących mostach, metalowych platformach, drewnianych i metalowych drabinkach, czy wąskich i przymocowanych do pionowych wapiennych ścian podestów kilka metrów ponad nurtem. Ich ubezpieczenie stanowią metalowe łańcuchy, których można się przytrzymać.

Słowacki Raj dzień 2

Trasa trekkingu wiodła przez Wąwóz Wielki Sokół (Veľký Sokol). Rozciąga się on z północnego zachodu na południowy wschód w zachodniej części płaskowyżu Glac i jest w całości rezerwatem. Jest on uważany za najdłuższy, najgłębszy, najdzikszy i najbardziej ekspozycyjny z krasowych wąwozów Słowackiego Raju. Trasa wycieczki wiedzie m.in. przez Kamienne Wrota (Kamenné Vráta) z największym nagromadzeniem progów skalnych i wąskich przejść, wywierzysk i wodospadów (Malé Kaskády, Malý vodopád, Veľké Kaskády, Veľki Vodopád), ponad którymi zawieszone są metalowe drabiny. W trakcie trasy trzeba pokonać za pomocą drewnianych i metalowych podestów liczne zwężenia oraz wspiąć się po metalowych drabinkach ponad kilkumetrowe wodospady. Trekking zakończyliśmy przy jeziorze Palcmanská Maša w miejscowości Dedinky, skąd przejedziemy autokarem do Dobrzyńskiej Jaskini Lodowej. Jest to jedna z najcenniejszych jaskiń lodowych na świecie wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Długa na ok. 1200 m i głęboka na 112 m mieści około 110-tysięcy m3 lodu, którego grubość miejscami przekracza 25 m.